Historia kolei w Jeleniej Górze.
Kolej do Jeleniej Góry dotarła 20.08.1866 roku wraz z budową Śląskiej Kolei Górskiej. Biegła ona od Zgorzelca i Węglińca przez Lubań Śl., Gryfów Śl. , Jelenią Górę i dalej do  Wałbrzycha.  W kolejnych latach przedłużono ją do Kłodzka. Była to linia główna dwutorowa łącząca Drezno i Berlin z linią Wrocław Mezimesti. Wybudowano wtedy budynek dworca, trzytorową halę parowozowni z sześcioma stanowiskami, magazyn towarowy i halę wagonową. 09.20.1865 roku Jelenia Góra uzyskała połączenie z Wałbrzychem i Wrocławiem. Kolejne lata przyniosły dalszy rozkwit transportu kolejowego. 15. 05.1882 roku uruchomiono odcinek linii Jelenia Góra - Kowary (docelowo Kamienna Góra) ,  01.08. 1891 roku odcinek linii do Cieplic (docelowo Polubny), 01.10.1906 roku odcinek linii do Siedlęcina (docelowo Lwówek Śl.). Jelenia Góra stała się stacją węzłową. Aby sprostać zadaniom stację należało przebudować. Wybudowano zadaszone perony wyspowe połączone przejściem podziemnym, rozbudowano budynek dworca wraz z poczekalnią, dobudowano peron 1c dla linii do Cieplic oraz 1a i 1b dla linii do kowar a następnie do Karpacza, wybudowano 8-mio stanowiskową wachlarzową halę parowozowni wraz z obrotnicą, prawdopodobnie drugą wieżę wodną, oraz rozbudowano układ torowy stacji. Jelenia Góra miała status stacji 1 klasy. Podlegały jej parowozownie pomocnicze w Lubawce, Marciszowie, Lwówku Śl. oraz Piechowicach. Stacjonowały w nich parowozy pruskie T9, T14, T15, T16. Podczas elektryfikacji Śląskiej Kolei Górskiej w latach 1917-1921 w Jeleniej Górze wybudowano dużą hale do obsługi elektrowozów. Miała ona około 20 stanowisk i suwnicę dla przesuwania lokomotyw. Po uruchomieniu linii do Lwówka Śl. odprawę pociągów do Szklarskiej Góry przesunięto na peron 4 a z peronu 1c odprawiano pociągi do Lwówka Śl. Po zelektryfikowaniu okolicznych linii do Jeleniej Góry zaczęły przybywać elektrowozy E17, E18, E21 - od obsługi pociągów pośpiesznych, E44, E50 - od pociągów osobowych, E 91, E95 - do pociągów towarowych i ET89 pasażerska jednostka elektryczna. Docierały tu także z Lubania, Wałbrzycha czy Wrocławia inne jednostki (ET18, ET51, ET87, ET88). Po 1930 roku stację znowu rozbudowano. Powiększono magazyn towarowy oraz przedłużono tory towarowe za obecny wiadukt w stronę Wałbrzycha.
Pod koniec wojny w 1945 roku większość jednostek i lokomotyw odeszła za zachód z pociągami ewakuującymi miejscową ludność. To co zostało z taboru wraz z trakcją elektryczną, drugim torem na liniach dwutorowych i stacjami zasilania Rosjanie wywieźli na mocy porozumienia między rządami jako zdobycz wojenną. Ocalała tylko linia do Szklarskiej Poręby ponieważ zerwany był most na Bobrze. Niestety i na niej trakcja została zdjęta i wykorzystana do odbudowy Warszawskiego Węzła.
Pierwsi polscy pracownicy kolei do Jeleniej Góry dotarli pod koniec 1945 roku i wraz z pozostałymi niemieckimi pracownikami zaczęli organizować pracę stacji. Uruchomiono kilka po niemieckich parowozów. Ponieważ na Bobrze zerwany był wiadukt, pod Marciszowem wysadzony tunel, pod Pilchowicami zerwany most -  pociągi mogły jeździć tylko do Kowar oraz z JG Zach. do Szklarskiej Poręby. Linię JG Zach. - Szklarska obsługiwała parowozownia w Piechowicach. Na początku 1946 roku do Jeleniej Góry zaczęto ściągać parowozy i powoli uruchamiać kolejne linie. Poszczególne kierunki uruchamiano:
Jelenia Góra Zach. - Lubań Śl. - 14.11.1945
Jelenia Góra Zach. - Szklarska Por. - 14.11.1945
Jelenia Góra - Kowary - 01.07.1945
Jelenia Góra - Wałbrzych -0 21.09.1946
Jelenia Góra - Lwówek Śl. - 10.11.1946
Naprawa wiaduktu na Bobrze w Jeleniej Górze - 30.09.1953
Lokomotywowni głównej w JG podlegały lokomotywownie pomocnicze w Piechowicach i Marciszowie. W 1952 roku na stanie miała 57 parowozów TKt2,Tr6,Ot1 i Pt47 z czego przeciętnie czynnych było 27 a 12 w rezerwie. W kolejnych latach zastępowały je lokomotywy spalinowe ST43. SU46, SP45, SM 42 i SP42 oraz wagony motorowe SN61. Po ponownej elektryfikacji linii do Wałbrzycha (1966 r.),  Lubania (1986r.) oraz do Szklarskiej Poręby (1987 r.) parowozy stopniowo były wypierane przez lokomotywy elektryczne EU07, EM10 oraz jednostki EN57 i EN71.
W byłej wagonowni w 1946 roku powstał także posterunek naprawy wagonów. W 1952 roku miał on na stanie następującą ilość wagonów: Bi-1, BC-1, BCry-1, BCi-4, Bcr-1,Chix-3, Chix/F-2, Ciy-3, Cy-1, Cr-4, Ci-10, C-3, F-3, Fy-3, Fg-1, Fgx-1, Gmy-2, Gm-4, H-1 szt.
Po 14.07.1995 roku kiedy to lokomotywownia utraciła samodzielność oraz zaczęły się ograniczenia przewozów, ilości pociągów oraz ciągłych reorganizacji ilość taboru, pociągów jak i pracowników kolei w Jeleniej Górze ciągle się kurczy. Obecnie oprócz kilku wagonowych pociągów dalekobieżnych z lokomotywami EP07 i czeskimi seria163 linię w kierunku Wałbrzycha i Szklarskiej Poręby obsługują jednostki EN57,  EN71 i 31WE, a linię przez Lubań, oraz do Lwówka i Trutnova  szynobusy SA 109, SA132 i  SA134 . Ze Szklarskiej Poręby do Korenova jeżdżą czeskie szynobusy. Ruch towarowy zabezpieczają ET22, SM42 oraz Wałbrzyskie ST43, ET41 i Węglinieckie SU46. Od 01.01.2015 roku zamknięto całkowicie lokomotywownię. Do końca października 2015 roku wszystkie loki zepsute i złomy które stały przy szopie mają być wywiezione.